Kolonie i osiedla domów fińskich w Polsce

Liczbę domów fińskich postawionych w Polsce do roku 1960 szacować można w granicach
2-2,5 tys. Liczba zaskakująca na pierwszy rzut oka. Warto jednak wiedzieć, że w okresie powojennym Polska była potentatem wśród importerów tychże domów (II miejsce zaraz po ZSRR, w skład którego wchodziły w tym okresie dzisiejsza Rosja i państwa bałtyckie Litwa, Łotwa, Estonia  będące do dziś największymi zagranicznymi odbiorcami fińskich domów). Kolonie i osiedla domów fińskich lokalizowane w Polsce różniły się od osiedli w Finlandii gęstością zabudowy. Fin przechadzający po uliczkach Warszawy, Gdańska czy miast konurbacji śląskiej przed 60 laty byłby zdziwiony równymi rzędami fińskich domów jednego typu ciągnących się aż po horyzont.

Parter takiego domu składał się z 2 izb mieszkalnych, kuchni i 1-2 dodatkowych pomieszczeń. W znakomitej większości domy lokalizowane były na terenie nieuzbrojonym w media, stąd też kanalizacja i bieżąca woda pojawiły się w nich 10-20 lat później. Wchodząc na piętro nie sposób było nie zauważyć charakterystycznie zdobionych schodów. Na piętrze znajdowały się dodatkowe 2 pokoje. Wnętrza domów wykończone były na fińska modę panelem drewnianym na suficie  i częściowo na ścianach.  Pozostałe ściany były tynkowane. Oglądając zdjęcia sprzed 60 lat dość łatwo się zorientować, że były wykonywane w fińskim domu po charakterystycznych zdobieniach: m. in. schodów, obróbkach okiennych, okuciach, klamkach i zawiasach (zdjęcie obok). Na każdej kondygnacji znajdował się piec kaflowy. Na parterze większy, ustawiony w centrum budynku by możliwie równomiernie ogrzać przestrzeń mieszkalną, a na piętrze mniejszy.